Mijn honden

Mijn honden:

In mijn kinderjaren waren er thuis  twee katten en een hond. Ik liet onze hond Selwyn, een Bobtail-reu al uit als klein meisje. Na zijn dood  hadden wij een poos geen hond meer, maar ging ik naar de buren om hun hond uit te laten; een Dalmatiër reu, genaamd Lobbes. Hij luisterde beter naar mij dan naar zijn eigenaren! Na een aantal jaren  konden wij een 3-jarige Bobtail overnemen. Ook dit was een reu, Baloe genaamd. Graag liet ik beide honden samen uit, maar Lobbes was te jaloers (ja, honden kennen ook emoties, een aantal hebben nog gevoel voor humor ook….) terwijl Baloe juist alles goed vond. Ik liet ze toch maar afzonderlijk uit.

Later kregen we van een oom en tante hun teefje Elske, dit was een kruising Friese Stabijhoun x Wetterhoun. Elske trok hen omver en ze konden haar niet meer aan. Ik heb haar heropgevoed en liet haar samen met Baloe uit; ze konden het prima vinden met elkaar en ze luisterden goed naar mij. Tijdens diverse zomervakanties pasten we op Leonberger Igor van een oom en tante. We hebben vele jaren genoten van deze prachtige honden. Baloe is net als zijn voorganger Selwyn 13 jaar geworden. Elske was bijna 17 jaar toen we haar moesten laten inslapen.

Op een gegeven moment ging ik het huis uit en samenwonen. We hebben toen een pup, een reu van 8 weken oud, in huis genomen. Dit was een kruising Oud Hollandse Herder langhaar x Labrador, zijn uiterlijk leek op een zwarte Labrador, hij heette Kazan. Met hem ben ik op puppycursus en vervolgcursus geweest waarop hij het uitstekend deed. Kazan luisterde perfect naar mij, ik heb hem ook met gebaren opgevoed, want mocht hij oud en doof worden wat ik bij andere oude honden heb zien gebeuren, dan kon ik hem nog steeds alles laten doen via die gebaren. Het bleek ook handig als de hond op afstand was; fluitje voor attentie, gebaar liggen bv als er een fietser door het park reed en hij plofte neer. Toen Kazan zes jaar was, hadden een neef en nicht een teefje River van drie jaar in de aanbieding. Zij was een kruising Jack Russel x Teckel. Ik heb haar een andere naam gegeven, Dribbel, naar haar manier van lopen. Ook dit pittige dametje moest nog leren luisteren en netjes aan de lijn lopen, maar daarna ging het uitstekend.
Van Dribbeltje hebben we kunnen genieten tot ze tien jaar was; ze kreeg helaas keelkanker en we hebben haar moeten laten inslapen. Afgelopen zomer hebben we ook afscheid van onze lieve en trouwe Kazan moeten nemen, een vreselijk moeilijke beslissing. Kazan was bijna 13 jaar, hij had artrose in zijn voorpoten en uiteindelijk werd de pijn zo erg dat er geen pijnstillers meer hielpen en hij nauwelijks meer kon lopen. Wat hebben we ook van deze hond genoten en gehouden allemaal.

In augustus 2019 hebben we een nieuwe hond gehaald vanuit het asiel, een kruising Mechelse Herder x Rottweiler van twee jaar, Jamie. Met deze hond zijn we volop in training geweest hier in Culemborg bij de Kynologenclub. We hebben daar de startertraining gedaan met Jamie en daarna gestart met gehoorzaamheid A. Omdat Jamie erg veel last had van trauma’s uit zijn verleden zijn we overgestapt op een gehoorzaamheidscursus bij Lupo in Everdingen waar meer gewerkt wordt aan de relatie tussen mens en hond. 
Jamie is een hele lieve zachtaardige hond die gek is op knuffelen. Hij is een slimme hond, ondeugend, speels en hij is af en toe een beetje pittig van karakter. Helaas heeft zijn geschiedenis hem dusdanig sterkte trauma’s opgeleverd waardoor Jamie niet alleen thuis kan blijven, nog geen minuut. Hierdoor hebben wij in februari 2020 helaas weer afstand moeten doen van Jamie in de hoop dat elders een passender omgeving voor hem te vinden is met een speelmaatje want deze heeft hij echt nodig om zich aan op te trekken. Inmiddels mag Jamie gelukkig blijven bij mijn goede vriendin en is Jamie dikke vriendjes met de reu en de teef die mijn vriendin al had.

Tot halverwege april hebben we het vol kunnen houden om zonder hond in huis te leven en hadden we het besluit genomen om voorlopig te wachten met een nieuwe hond. Echter kwamen we bij toeval een nestje tegen in het noorden van het land met 7 pups. De vader van dit gezelschap was een langharige Duitse herder en de moeder was een blauwe Mechelse herder. Een bijzondere combinatie die je niet dagelijks tegenkomt dus. Na enig intern overleg in ons huis en het goed inlezen in de eigenschappen van beide ouders hebben we besloten een pup uit dit nest in huis te halen.
Toen Björn, het reutje wat wij hadden uitgezocht, acht weken oud was mocht hij met ons mee naar huis. In de weken daarvoor hadden we al enkele malen kennis met hem en zijn familie mogen maken.
Björn is uitgegroeid tot een prachtige zwarte herder met een zacht en sociaal karakter. De puppycursus en een vervolgcursus hierop heeft hij zeer goed voltooid. Inidmiddels zijn we met Björn ook aan het trainen voor appél en speuren. Ook heeft Björn al kennis gemaakt met onze voormalige hond Jamie en bijhorende roedel en zijn deze dikke maatjes geworden.